U chorych z neuropatią cukrzycową owrzodzenia lokalizują się przede wszystkim w miejscach powtarzających się urazów i dotyczą zwykle powierzchni podeszwowej stopy w okolicy głów kości śródstopia, pięty oraz palców. Zwykle owrzodzenia neuropatyczne są niebolesne.

Dodatkowo, w wyniku zaburzeń neuroartropatycznych, stopa ulega charakterystycznemu zniekształceniu – staje się bardziej wyżłobiona, palce przybierają kształt młoteczkowaty, zmienia się sposób chodzenia, a w nadmiernie obciążonych punktach nieprawidłowego podparcia stopy tworzą się modzele (odciski) mogące być późniejszą przyczyną niegojących się ran i owrzodzeń.

 

W przypadku niedokrwiennej stopy cukrzycowej przewlekłe niedotlenienie tkanek, sprawia że stopa zaczyna obumierać – tworzą się opuchlizny, wrzody, martwice i pęknięcia, deformują się paznokcie a tkanki miękkie zanikają i cała stopa zaczyna być sina.