Podstawowe znaczenie w profilaktyce rozwoju stopy cukrzycowej ma prawidłowe leczenie cukrzycy, kontrola i zachowanie prawidłowego poziomu cukru we krwi.

Po rozpoznaniu cukrzycy pacjent powinien:

• rzucić palenie
• delikatnie i ostrożnie dbać o swoje stopy
• systematycznie kontrolować ukrwienie i unerwienie stóp
   

W przypadku pojawienia się zmian chorobowych stóp, wczesne zgłoszenie się do lekarza, niejednokrotnie zapobiega konieczności amputacji w obrębie kończyny dolnej.

Pielęgnacja stóp u osób chorych na cukrzycę powinna polegać na:

• codziennym oglądaniu – kontrolowaniu ukrwienia i czucia, myciu w ciepłej (nie gorącej) wodzie, delikatnym i starannym osuszaniu – zwłaszcza przestrzeni pomiędzy palcami
• dbałości o pielęgnację paznokci, regularne ich przycinanie (ale nie zbyt krótko)
• starannym doborze obuwia - powinno być dostatecznie szerokie, w odpowiednim rozmiarze (pacjenci u których doszło do rozwoju neuropatii, z powodu pogorszenia czucia mają skłonność do kupowania butów za małych, o rozmiarze mniejszym od tego który nosili dotychczas), obcas powinien być niski i szeroki wskazane jest aby buty były wiązane
  przed każdym założeniem butów trzeba sprawdzić czy jego wnętrzu nie ma ostrych przedmiotów, wystających szwów lub zagiętych wkładek
• noszeniu bezuciskowych skarpet wykonanych z naturalnych surowców (zbyt obcisłe utrudniają krążenie krwi)
• ochronie stóp przed nadmiernym: moczeniem, forsowaniem ćwiczeniami czy też nagrzewaniem (na przykład kocem elektrycznym czy innymi źródłami energii)
• nie używaniu maści na odciski – chyba, że lekarz zaleci inaczej 

 

Wszelkie zauważone zmiany w obrębie stopy takie jak opuchlizna, zmiana koloru, zanik czucia powinny być jak najszybciej skonsultowane z lekarzem.

Nie wolno lekceważyć nawet niewielkich skaleczeń, pęknięć skóry czy ran, zawsze zabezpieczyć je jałowym opatrunkiem, pokazywać przy okazji rutynowych wizyt u lekarza. W przypadku braku postępu w gojeniu pilnie skonsultować z lekarzem.