W przypadku owrzodzeń będących konsekwencją zaawansowanej niewydolności żylnej, obrzęków podudzi, nieleczonych żylaków, standardem jest wielokierunkowy model leczenia obejmujący:

• leczenie miejscowe rany - leczenie opatrunkami,
• kompresoterapię - leczenie bandażami lub specjalnymi pończochami,
• farmakoterapię - leczenie środkami farmaceutycznymi - lekami
• i ostatecznie likwidację refluksu żylnego – leczenie chirurgiczne.
   

Postępowanie miejscowe ma na celu przyspieszenie oczyszczenia owrzodzenia z tkanek martwiczych oraz pobudzenie procesu gojenia. Celem leczenia zachowawczego jest odwrócenie efektów nadciśnienia żylnego, poprawa powrotu żylnego, a zatem – zmniejszenie obrzęku. Podstawę leczenia zachowawczego stanowi terapia uciskowa. Zwiększa ona miejscowe ciśnienie hydrostatyczne oraz zmniejsza ciśnienie w żyłach powierzchownych, ograniczając przesięk płynu z naczyń. Dzięki stopniowanemu uciskowi przyspiesza się przepływ krwi w żyłach układu głębokiego. Niezmiernie ważnym elementem leczenia zachowawczego jest farmakoterapia.

Leczenie owrzodzeń podudzi jest trudne oraz długotrwałe dlatego, aby było ono jak najmniej kosztowne i skuteczne to musi opierać się na szczerej i systematycznej współpracy pacjenta z lekarzem.